About me / O mnie

My interest in Japan has started very simply, from anime „Sailor Moon”, but in time it has turned into passion of my life… Since that time almost 20 years have passed. Over 10 years ago, with the adventure with Japanese tea ceremony, my fascination in kimono has started. From that moment those two matters interweave.

Moje zainteresowanie Japonią zaczęło się dość zwyczajnie, bo od serialu “Czarodziejka z Księżyca”, by z czasem przerodzić się w życiową pasję… Od początków tej drogi minęło prawie 20 lat. Ponad 10 lat temu, wraz z przygodą z japońską ceremonią herbacianą, rozpoczęła się moja fascynacja kimonami. Od tamtej pory w moim życiu obie te kwestie wciąż się przeplatają.

I cooperate closely with The Manggha Museum of Japanese Art and Technology for many years now, collaborating dirung exhibitions and events. In 2009, thanks to efforts of Etsuko Yamaguchi sensei, I received an amazing opportunity and spent a year in Kyoto at Midorikai – Urasenke school schollarship. It was unique chance not only to learn tea ceremony and wear kimono every day, but also to draw from wonderful atmosphere of Japan’s old capital. After return to Poland, I’ve decided to develop the interests, which the unforgotten time in Japan has awaken.

Od wielu lat współpracuję ściśle z Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha, współorganizując wystawy i wydarzenia. W 2009 roku dzięki staraniom profesor Etsuko Yamaguchi otrzymałam niezwykłą szansę i spędziłam rok w Kioto na Midorikai, czyli herbacianym stypendium szkoły Urasenke. Była to niepowtarzalna okazja nie tylko by odkrywać tradycję herbaty i codziennie nosić kimona, ale i chłonąć wyjątkową atmosferę starej stolicy Japonii. Po powrocie do Polski postanowiłam rozwijać zainteresowania, które ze wzmożoną siłą obudził we mnie niezapomniany pobyt w Kraju Kwitnącej Wiśni. Zaczęłam uczyć ceremonii herbacianej w krakowskim stowarzyszeniu Senshinkai, a od 2011 roku prowadzę też własną firmę i pod marką Kimono Cafe przygotowuję pokazy, warsztaty oraz prelekcje. Rok później zainicjowałam otwarte dla każdego krakowskie spotkania z kimonem, Kimono de Krak. W 2014 roku spotkał mnie olbrzymi zaszczyt i jako jedna z trzech Polek otrzymałam imię herbaciane (Sōshū 宗州) oraz status nauczyciela drugiego stopnia w szkole Urasenke. W 2016 roku udało mi się samodzielnie zorganizować dwa wyjazdy badawcze do Kioto (na trzy tygodnie) oraz Tokio (na tydzień) w całości poświęcone tematyce kimon. W 2018 roku miałam natomiast szczęście odbyć kurs w tradycyjnej kimonowej szkole Kyoto Kimono Gakuin, dzięki któremu uzyskałam uprawnienia do uczenia innych. Zdaję sobie jednak sprawę, że stoję dopiero na początku swojej drogi, bo odkrywanie zarówno świata ceremonii herbacianej, jak i kimon stanowią wyzwanie na całe życie. Niemal z każdym dniem mam coraz więcej pytań, a im więcej wiem, tym bardziej rozumiem, ile jeszcze przede mną do odkrycia…

W międzyczasie uznałam, że pora spróbować zebrać w jedną całość moje dotychczasowe doświadczenia, informacje, ciekawostki oraz pytania dotyczących kimon. Aby nadać temu pewne ramy, postanowiłam rozpocząć projekt, który, jak biblioteka gromadząca różnorodne książki, ma się stać punktem łączącym moje dalsze działania. Stąd jego nazwa: KimonoTEKA. Ważną częścią projektu ma stać się także wyjazd badawczy do Kioto, którego celem jest przede wszystkim uporządkowanie i uzupełnienie zarówno wiedzy o tradycyjnych japońskich strojach, jak i własnej kolekcji kimon. Głównym założeniem KimonoTEKI jest jednak zaprezentowanie w Polsce jak najszerszego spojrzenia na tematykę kimon oraz ich noszenia – nie tylko jej kulturowe oraz historyczne aspekty, ale i współczesność, w której tradycja miesza się z modą. Mam nadzieję, że KimonoTEKA z czasem rozwinie się też w liczne publikacje, wystawy i spotkania z innymi wielbicielami kimon… bo najwięcej radości tak naprawdę przynosi mi dzielenie się pasją z innymi!

O moich bieżących inicjatywach i najnowszych projektach możecie przeczytać na podstronie „Co słychać?” oraz na blogu.